غبار کیهانی

  بد اساس فرضیه پانسپرمیا، بیان می‌کند که حیات می‌تواند در سرتاسر کیهان وجود داشته باشد و به‌وسیله‌ی سیارک‌ها، دنباله‌دارها و شهاب‌ها، بین سیاره‌ها، ستاره‌ها و حتی کهکشان‌ها پخش شود. طبق این فرضیه، حدود ۴ میلیارد سال پیش، پس از آن‌که یک سیارک به سطح زمین برخورد کرد، حیات روی زمین آغاز شد. برای نشان دادن بخش‌های مختلف این فرضیه، پژوهش‌های بسیاری انجام شده‌اند که تا حدودی موفق بوده‌اند.

جدیدترین پژوهش در این زمینه، توسط دانشگاه ادینبورگ انجام شده است. آریون بِررا از پژوهشگران این دانشگاه، روش احتمالی دیگری برای انتقال بذرهای زنده حیات در کیهان پیشنهاد داده است. با توجه به جدیدترین مطالعه‌ی انجام‌شده توسط آریون بِررا، غبار کیهانی که به‌صورت دوره‌ای با اتمسفر زمین تماس پیدا کرده، همان عاملی است که میلیاردها سال پیش، حیات را به این سیاره آورده است. اگر چنین فرضیه‌ای صحیح باشد، می‌توان گفت چنین سازوکاری نیز برای پراکندگی حیات در سرتاسر عالم وجود دارد. آریون بِررا در جریان پژوهش‌های خود، امکان تسهیل فرار ذرات از اتمسفر زمین توسط غبار کیهانی را نیز بررسی کرده است؛ اما چه ذراتی؟

آریون بِررا بر این باور است مولکول‌هایی که حضور حیات روی زمین را نشان می‌دهند، حیات میکروبی و مولکول‌هایی که برای حیات ضروری هستند، به وسیله‌ی غبار کیهانی از اتمسفر زمین به فضا رانده می‌شوند. غبار بین‌سیاره‌ای دائم با اتمسفر زمین برخورد می‌کند. به‌طور متوسط، روزانه حدود ۱۱۰ تُن غبار بین‌سیاره‌ای به اتمسفر زمین برخورد می‌کند که دانه‌های آن وزنی بین ۱۸-۱۰ تا ۱ گرم دارند. غبار بین‌سیاره‌ای به هنگام برخورد با اتمسفر زمین، سرعتی بین ۱۰ تا ۷۰ کیلومتر بر ثانیه دارد که به اندازه‌ی کافی سریع است. این غبار با انرژی بسیار زیادی به زمین برخورد می‌کند و می‌تواند برخی از مولکول‌های اتمسفر زمین را به سمت فضا پرتاب کند.

مولکول‌های موجود در گرم‌سپهر (ترموسفر) بیش از سایرین توسط غبار کیهانی به فضا رانده می‌شوند. ذرات گرم‌سپهر، از عناصری نظیر نیتروژن و اکسیژن که از نظر شیمیایی مجزا هستند، تشکیل شده‌اند. گرم‌سپهر، از ارتفاع ۸۵ کیلومتری سطح زمین آغاز می‌شود و تا ارتفاع ۶۰۰ کیلومتری ادامه دارد. در این ارتفاع، ذرات بزرگ‌تر (مانند آن‌هایی که می‌توانند پناهگاه مولکول‌های عالی و باکتری‌ها باشند) نیز حضور دارند. آریون بِررا در این خصوص می‌گوید:

اگر ذراتی که ذاتاً در گرم‌سپهر یا در ارتفاعات بالاتر هستند یا از سطح زمین به آن‌جا رفته‌اند با غبار فضایی برخوردی داشته باشند، احتمال جایگزین شدن آن‌ها وجود دارد. همچنین این امکان وجود دارد که توسط غبار فضایی واردشده به اتمسفر، تغییر شکل دهند یا به خارج از اتمسفر زمین منتقل شوند. این اتفاق ممکن است پیامدهایی در آب‌و‌هوا و وزش باد داشته باشد؛ اما تمرکز اصلی ما روی این موضوعات نیست. تمرکز اصلی پژوهش ما بر این است که احتمال فرار ذرات موجود در اتمسفر را بررسی کنیم. چنین برخوردی می‌تواند سرعت گریز بسیار زیادی به ذرات موجود در اتمسفر بدهد و آن‌ها را به‌سمت بالا هدایت و از گرانش زمین خارج کند.

البته فرآیند خروج مولکول‌ها از اتمسفر زمین، بسیار دشوار است و مشکلات خاص خود را دارد. نخستین نیاز برای خروج مولکول‌ها از اتمسفر زمین، نیروی بالابر است. این نیرو باید به‌اندازه‌ای باشد که بتواند به ذرات سرعت خروج زیادی بدهد و آن‌ها را از گرانش زمین خارج کند. دومین عامل برای خروج، ارتفاع است. اگر این ذرات در پوشَن‌سپهر (استراتوسفر) یا ارتفاعات پایین‌تر که چگالی اتمسفری در سطح بالایی است، قرار گرفته باشند و بخواهند به سمت بالا شتاب بگیرند، نیروی پَسا (درگ) مانع می‌شود و از سرعت حرکت آن‌ها می‌کاهد. علاوه بر این عوامل، حرکت با سرعت زیاد به‌ سمت ارتفاعات بالا، این ذرات را تحت تأثیر حرارت قرار می‌دهد و می‌تواند آن‌ها را به نقطه تبخیر ببرد.

کوتاه از ما

فعالیت تخصصی خود را با تكیه بر چندین سال سابقه و همچنین تجارب علمی و عملی متخصصین خود آغاز نمودیم. فعالیت کلی این شرکت در زمینه طراحی نرم افزار، وب سایت ، سخت افزار و شبکه متمرکز بوده و تاکنون توانسته است خدمات تخصصی خود را ارائه نماید.

مارا دنبال نمایید

در شبکه های اجتماعی ما را دنبال نمایید و از آخرین اخبار ما آگاه شوید.

ارتباط با ما

support @ partocms.com
031-32665808
031-32665808
اصفهان / خیابان هشت بهشت غربی / چهار راه ملک /مجتمع ملک / طبقه 3